16 września 2011

Pralka:)

Weronika już coraz więcej rozumie. Pokazuje gdzie jest oczko, nosek, ..., lampa, słucha jak się do niej coś mówi i rozumie proste polecenia(np. gdy powie jej się "idziemy na spacer, przynieść skarbie buciki", Weroniczka po chwili przychodzi z bucikiem). Dalej mówi po swojemu ale coraz to głośniej i coraz częściej powtarza mama i tata. Bardzo lubi bawić się na placu zabaw a szczególnie huśtać na huśtawce. I bardzo lubi dzieci, wszędzie je wypatrzy i próbuje je naśladować, co wygląda często bardzo śmiesznie:)
W tym tygodniu wybrałyśmy się na pogaduchy do cioci Izy, razem z nami była tam ciocia Justyna. Mała potrzebowała chwili tylko na oswojenie się i na rozkręcenie. My śmiałyśmy się z czegoś a ona razem z nami:) Ciocia Justyna opowiadając gestykulowała rękoma a Weronika zaczęła ją naśladować. I długo, jeszcze w domu, na pytanie "co robiła ciocia Justyna?" podnosiła wysoko rączki. Mądrala mała.

W niedziele świętujemy roczek i byliśmy na zakupach w poszukiwaniu sweterka i czapeczki dla Weroniki. Niestety kupiliśmy tylko rajtuzki, bo rzeczy to już raczej jesienne w sklepach. Jutro przejdziemy się u nas po sklepach, może coś się znajdzie.

Wczoraj tatulek wrzucał rzeczy do prania a Weronika bacznie go obserwowała. Po chwili patrzymy jak idzie z kuchni do łazienki ze swoim pampersem (którego tatusiowi było ciężko wrzucić do kosza, pewnie za ciężki;) ) i wrzuca go do pralki. Układa go tam klepiąc rączką a nawet wkłada główkę do pralki aby chyba sprawdzić czy dobrze leży;) Później zamyka pralkę i mówi da da ta tata. J. pyta czy ma wybrać, na co Weroniczka kiwa główką:) Kochana córeczka, tak już duża i mądra dziewczynka. Śmialiśmy się a ona taką poważną minkę zrobiła i patrzyła na nas, tatuś oczywiście podziękował za pomoc. Na co Weronika odeszła do swoich zabawek.

Kochamy ją nad życie!!!

Kochamy Cię skarbie.

1 komentarz:

  1. Wszystkiego najlepszego dla Malutkiej!!!

    Dziękuję za odwiedziny na moim blogu. Relacji z Włoch wprawdzie nie będzie ale mam nadzieję, że relacja z Mazur będzie dalej ciekawa.

    Zapraszam również na mojego drugiego, codziennego bloga: http://zapiskiszczesciary.blogspot.com/

    Pozdrawiam
    Joanna.

    OdpowiedzUsuń